Small Story 553.T

 

சிறுகதை 553

பரமேஸ்வரையாவின் முன்னேற்றம்

பரமேஸ்வரையா ஓய்வு பெற்ற பள்ளி தலைமை ஆசிரியர். அவர் மலவள்ளி அருகிலுள்ள தனது சொந்த கிராமத்தில் குடியேறினார். அந்த கிராமத்தில் சுமார் 2000 வீடுகள், ஒரு சிறிய பள்ளி, ஒரு அஞ்சலகம் இருந்தது. அமைதியான சூழலை மிகவும் நேசித்த அவர், தனது மனைவி அன்னபூர்ணாவுடன் ஓய்வு வாழ்க்கையை அங்கே கழிக்க முடிவு செய்தார். அன்னபூர்ணா ஓய்வு பெற்ற வங்கி மேலாளர்.

அவர்களுக்கு இரண்டு மகன்கள் இருந்தனர். அவர்கள் பாஸ்டன் நகரத்தில் குடியேறியிருந்தனர்.

அன்னபூர்ணா ஒரு ஆர்வமுள்ள எழுத்தாளர். பெண்களின் பிரச்சினைகள் மற்றும் அவர்களின் பாதுகாப்பு குறித்து அடிக்கடி எழுதி வந்தார். அவருடைய எழுத்துப் பற்றுதல் பரமேஸ்வரையாவையும் எழுதத் தூண்டியது. இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள் அவரது கதைகள் மிகவும் பிரபலமானவை ஆனது. எளிமையான மற்றும் நட்பு மனப்பான்மை கொண்ட கிராம மக்களுடன் அமைதியான சூழலில் வாழ்ந்தபடி அவர் எழுத்தை ரசித்தார்.

ஆனால் ஒரு விஷயம் எப்போதும் அவரது மனதில் இருந்தது. கிராமப் பள்ளியில் சுமார் 300 மாணவர்கள் இருந்தாலும், தேவையான வசதிகள் இல்லை. அந்த பள்ளியை 8ஆம் வகுப்பு வரை வளர்த்திட வேண்டும் என்பது அவரது கனவு. இதனால் கிராமத்து குழந்தைகள் சிறந்த கல்வி பெற முடியும் என்று அவர் நம்பினார்.

ஒரு ஆசிரியராக, “P” என்ற எழுத்தை அவர் மிகவும் விரும்பினார். “P” என்பது Progress (முன்னேற்றம்), Purpose (நோக்கம்), Perseverance (விடாமுயற்சி), Prediction (முன்கணிப்பு), Possibility (சாத்தியம்) ஆகிய பல அர்த்தமுள்ள சொற்களை குறிக்கிறது என்று அவர் மாணவர்களிடம் அடிக்கடி கூறுவார். இந்த வார்த்தைகள் அவருடைய வாழ்க்கை முழுவதும் அவரை ஊக்குவித்தன.

தன் கதைகளில் ஏதாவது ஒன்று திரைப்படமாக எடுக்கப்பட்டு, அதனால் வருமானம் கிடைத்தால், அந்த பணத்தை பள்ளி மேம்பாட்டிற்காக பயன்படுத்த வேண்டும் என்று அவர் முடிவு செய்தார்.

ஒரு நாள், அவரது முன்கணிப்பு நனவானது. கிராம வாழ்க்கையை நேசிக்கும் ஒரு பிரபல திரைப்பட இயக்குனர், பரமேஸ்வரையாவின் ஒரு கதையை வாசித்து, அதை அடிப்படையாகக் கொண்டு படம் எடுக்க முடிவு செய்தார். அந்த திரைப்படம் மிகப்பெரிய வெற்றி பெற்றது.

அதனால் கிடைத்த பணத்தைப் பயன்படுத்தி, பரமேஸ்வரையா கிராமப் பள்ளியை விரிவுபடுத்தினார். அது ஒரு தனியார் பள்ளி என்பதால், நேரடியாக முதலீடு செய்து வளர்ச்சியை ஏற்படுத்த முடிந்தது. தனது கணவரின் கனவும், கிராம முன்னேற்றத்திற்கான அவரின் அர்ப்பணிப்பும் அன்னபூர்ணாவுக்கு பெருமையையும் மகிழ்ச்சியையும் அளித்தது.

இந்த மாற்றங்களைப் பார்த்து, அவர்களின் இரண்டு மகன்களும் பள்ளி வளர்ச்சிக்காக ஒரு மில்லியன் ரூபாய் நன்கொடை அளித்தனர்.

முழு கிராமமும் மகிழ்ச்சியில் மூழ்கியது. பள்ளியில் சிறந்த வசதிகள் உருவானது. மேலும் பல குழந்தைகள் தங்கள் கல்வியை தொடர்ந்து பயில முடிந்தது.

ஒரு மனிதன் உண்மையான ஆர்வத்துடனும் அர்ப்பணிப்புடனும் உழைத்தால், எதுவும் சாத்தியம் என்பதை பரமேஸ்வரையா நம்பினார். முன்னேற்றமான சிந்தனையுடனும் தொடர்ந்து முயற்சியுடனும், அந்த பள்ளி மெதுவாக 12ஆம் வகுப்பு வரை வளர்ந்தது.

அவரின் ஓய்வு வாழ்க்கையின் குறிக்கோள் இறுதியில் நிறைவேறியது.

முன்னேற்றத்தை நம்பிய மனிதர் பரமேஸ்வரையா, அந்த முழு கிராமத்திற்கும் ஒரு முன்மாதிரியாக ஆனார்.

கே. ராகவன்

18-03-2026

Small Story 552.

 Small Story 552.

Different Thought of Politics

Sripathy was a schoolteacher who taught Social Studies and Politics to 9th-standard students. One day, when he started the class, he noticed that Ramu was absent. Ramu was one of the brightest students in the class and had a special interest in Social Studies and politics.

Ramu’s mother was unwell that day, so he had taken leave to take her to the hospital. His father had passed away a few years earlier during the COVID-19 period. Since then, it had been only Ramu and his mother, Visalakshi. She worked as a domestic servant in the house of a well-known lawyer named Muthanna. The lawyer knew about Ramu’s interest in studies and politics and often encouraged him and helped him with his education.

After visiting the doctor, Ramu left his mother at home and hurried to school. By the time he reached, Sripathy was about to finish the class. Ramu had already taken permission from the Headmaster for being late.

He quietly came near the teacher and whispered,

“Sir, I did not want to miss your class, especially the politics lesson.”

Sripathy smiled and nodded. “I know, Ramu. You like my class.”

Ramu replied, “Yes, sir. I like the way you teach politics. You say politics is about serving people without bias and giving importance to education. Many people think politics is only for self-interest, but there were many leaders who sacrificed for the people and built a good name. I want to follow in the footsteps of such leaders in the future. That is why I like your class.”

Sripathy was deeply touched by Ramu’s words. At that moment, he felt that he was looking at a future leader who truly wished to serve the people.

K.Ragavan

17-3-26

Small Story 552.T

 சிறுகதை 552

அரசியலைப் பற்றிய வேறுபட்ட எண்ணம்

ஸ்ரீபதி ஒரு பள்ளி ஆசிரியர். அவர் 9ஆம் வகுப்பு மாணவர்களுக்கு சமூக அறிவியல் மற்றும் அரசியல் பாடங்களை கற்பித்தார். ஒரு நாள் அவர் வகுப்பை தொடங்கியபோது, ராமு வரவில்லை என்பதை கவனித்தார். ராமு அந்த வகுப்பில் மிகவும் புத்திசாலியான மாணவர்களில் ஒருவன். சமூக அறிவியல் மற்றும் அரசியல் பாடங்களில் அவனுக்கு சிறப்பு ஆர்வம் இருந்தது.

அன்று ராமுவின் தாயார் உடல்நலக்குறைவால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தார். அதனால் அவரை மருத்துவமனைக்கு அழைத்து செல்ல ராமு விடுமுறை எடுத்திருந்தான். அவன் தந்தை சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கோவிட்-19 காலத்தில் மரணமடைந்திருந்தார். அதன் பிறகு ராமுவும் அவன் தாயார் விசாலாக்ஷியும் மட்டும் தான் இருந்தனர்.

விசாலாக்ஷி, முத்தண்ணா என்ற பிரபலமான வழக்கறிஞரின் வீட்டில் வேலைக்காரியாக வேலை செய்தார். ராமுவின் படிப்பிலும் அரசியலிலும் உள்ள ஆர்வத்தை அந்த வழக்கறிஞர் அறிந்திருந்தார். அதனால் அவர் அடிக்கடி ராமுவை ஊக்குவித்து, அவன் கல்விக்கு உதவி செய்து வந்தார்.

மருத்துவரை சந்தித்து வந்த பிறகு, ராமு தன் தாயாரை வீட்டில் விட்டுவிட்டு விரைவாக பள்ளிக்குச் சென்றான். அவன் பள்ளிக்கு வந்தபோது, ஸ்ரீபதி ஆசிரியர் வகுப்பை முடிக்கத் தயாராக இருந்தார். ராமு தாமதமாக வந்ததற்காக ஏற்கனவே தலைமையாசிரியரிடம் அனுமதி பெற்றிருந்தான்.

அவன் அமைதியாக ஆசிரியரின் அருகே வந்து மெதுவாகச் சொன்னான்:

“சார், உங்கள் வகுப்பை — குறிப்பாக அரசியல் பாடத்தை — நான் தவறவிட விரும்பவில்லை.”

ஸ்ரீபதி சிரித்தபடி தலையசைத்தார்.

“எனக்கு தெரியும், ராமு. உனக்கு என் வகுப்பு பிடிக்கும்.”

ராமு பதிலளித்தான்:

“ஆம் சார். நீங்கள் அரசியலை கற்பிக்கும் விதம் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். நீங்கள் அரசியல் என்பது எந்த பாரபட்சமும் இல்லாமல் மக்களுக்கு சேவை செய்வது என்றும், கல்விக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பது என்றும் சொல்லுகிறீர்கள். பலர் அரசியல் என்பது சுயநலத்திற்காக மட்டுமே என்று நினைக்கிறார்கள். ஆனால் மக்களுக்காக தியாகம் செய்து நல்ல பெயர் பெற்ற தலைவர்களும் பலர் இருந்தனர். எதிர்காலத்தில் நான் அப்படிப்பட்ட தலைவர்களின் பாதையில் நடக்க விரும்புகிறேன். அதனால் தான் உங்கள் வகுப்பு எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.”

ராமுவின் வார்த்தைகள் ஸ்ரீபதியை ஆழமாகத் தொடந்தன. அந்த நேரத்தில், மக்களுக்கு உண்மையாக சேவை செய்ய விரும்பும் ஒரு எதிர்காலத் தலைவரை அவர் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்ற உணர்வு அவருக்கு ஏற்பட்டது.

கே. ராகவன்

17-3-26

Small Story 551.

 Small Story 551.

 Double Promotion

Ram came to his office and met his colleague Sitharaman and wished him good morning.

Sitharaman said, “Hey Ram, today our colleague Ramya is giving a party for her recent promotion. It will be at the Udupi restaurant’s party hall at 7 PM. I will come and pick you up at your apartment. The invitation is for all family members too.”

“This promotion is very prestigious for her, becoming a Branch Manager at such a young age,” he added.

Ram whispered, “True. Ramya is a very talented lady with excellent credentials. Her dad is a retired professor and brought her up very well. Since I stay in the same apartment as their family, I know them well.”

Ram himself also had good credentials and an excellent work record, but this promotion had been given to Ramya by the management. It was a multinational software company with branches in many countries.

In the evening, Ram came to the party with his mother. His father had gone to attend a relative’s marriage. It was a good gathering, with around 50 guests including family members.

After everyone settled down, the Regional Director, Seshan, appreciated Ramya’s service and praised her work over the past three years. Ramya, at just 25, looked elegant and pleasant. She was soft-spoken and well-mannered.

After a delicious dinner with sweets, the Regional Director spoke again.

“Thank you all for attending this celebration,” he said. “I also have a surprise announcement. Ram will take charge as the Branch In-Charge of our newly started branch near Silk Institute with a new team selected last week.”

Everyone applauded.

Then Ramya’s father came to speak. He thanked the company for recognizing Ramya’s talent. Then he made another surprise announcement.

“Our family has also selected Ram as our future son-in-law. The marriage will be celebrated here in the Garden City.”

Everyone was delighted. Ram and Ramya made a wonderful pair.

Sitharaman came close to Ram and whispered, “Ram, you are always humble and you appreciate others. Today you got two promotions—one in your career and one in life with a life partner. You truly deserve both.”

Ram smiled and said softly, “It is all my mummy's blessings.” 

K.Ragavan

16-3-26

Small Story 551.T

 

சிறுகதை 551 

இரட்டை பதவி உயர்வு

ராம் தனது அலுவலகத்திற்கு வந்து தனது சக ஊழியர் சீதாராமனை சந்தித்து “காலை வணக்கம்” என்றார்.

சீதாராமன் கூறினார்:

“ஹே ராம், இன்று நம்முடைய சக ஊழியர் ரம்யா தனது சமீபத்திய பதவி உயர்வுக்காக ஒரு விருந்து கொடுக்கிறார். அது இன்று மாலை 7 மணிக்கு உடுப்பி உணவகத்தின் பார்ட்டி ஹாலில் நடைபெறும். நான் உன் அபார்ட்மெண்ட்டிற்கு வந்து உன்னை அழைத்து செல்வேன். குடும்பத்தினரும் வரலாம் என்று அழைப்பு உள்ளது.”

அவர் மேலும் சொன்னார்:

“இத்தனை இளம் வயதில் கிளை மேலாளராக (Branch Manager) உயர்வு பெறுவது மிகப் பெருமையானது.”

ராம் மெதுவாகச் சொன்னார்:

“அது உண்மைதான். ரம்யா மிகவும் திறமையானவர்; நல்ல கல்வி மற்றும் திறமைகள் கொண்டவர். அவளுடைய அப்பா ஓய்வு பெற்ற பேராசிரியர். அவர் அவளை மிகச் சிறப்பாக வளர்த்துள்ளார். நான் அவர்களின் குடும்பத்துடன் அதே அபார்ட்மெண்ட்டில் வசிப்பதால் அவர்களை நன்றாக அறிந்திருக்கிறேன்.”

ராமும் நல்ல கல்வி தகுதிகளும் சிறந்த பணிசாதனைகளும் கொண்டவரே. ஆனால் இந்த பதவி உயர்வை நிர்வாகம் ரம்யாவுக்கு வழங்கியது. அது பல நாடுகளில் கிளைகள் கொண்ட ஒரு பன்னாட்டு மென்பொருள் நிறுவனம்.

மாலையில் ராம் தனது அம்மாவுடன் விருந்துக்கு வந்தார். அவருடைய அப்பா ஒரு உறவினரின் திருமணத்திற்கு சென்றிருந்தார்.

அங்கு சுமார் 50 பேர்—குடும்பத்தினரும் நண்பர்களும்—சேர்ந்து ஒரு நல்ல கூட்டமாக இருந்தது.

அனைவரும் அமர்ந்த பிறகு, பிராந்திய இயக்குநர் சேஷன் ரம்யாவின் சேவையை பாராட்டி, கடந்த மூன்று ஆண்டுகளில் அவள் செய்த பணிகளைப் புகழ்ந்தார்.

25 வயதான ரம்யா மிகவும் அழகாகவும் அமைதியான குணத்துடனும் இருந்தாள். அவள் மென்மையாக பேசும், நல்ல நடத்தை கொண்டவள்.

அனைவரும் இனிப்புகளுடன் சுவையான இரவு உணவை முடித்த பிறகு, பிராந்திய இயக்குநர் மீண்டும் பேசினார்.

“இந்த விழாவிற்கு வந்ததற்காக அனைவருக்கும் நன்றி,” என்றார்.

“இன்னும் ஒரு அதிர்ச்சி அறிவிப்பும் உள்ளது. ராம் கடந்த வாரம் தேர்வு செய்யப்பட்ட புதிய குழுவுடன் சில்க் இன்ஸ்டிட்யூட் அருகே தொடங்கப்பட்ட புதிய கிளையின் கிளை பொறுப்பாளராக (Branch In-Charge) பொறுப்பேற்கிறார்.”

அனைவரும் கைத்தட்டினார்கள்.

பிறகு ரம்யாவின் அப்பா பேச வந்தார்.

அவர் ரம்யாவின் திறமையை மதித்து கௌரவித்த நிறுவனத்திற்கு நன்றி தெரிவித்தார். பின்னர் அவர் இன்னொரு ஆச்சரியமான அறிவிப்பைச் செய்தார்.

“எங்கள் குடும்பமும் ராமை எங்கள் வருங்கால மருமகனாகத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளது. திருமணம் இங்கே **தோட்ட நகரம் (Garden City)**யிலேயே நடைபெறும்.”

அனைவரும் மகிழ்ச்சியடைந்தனர். ராம் மற்றும் ரம்யா ஒரு அருமையான ஜோடியாக இருந்தனர்.

சீதாராமன் ராமின் அருகே வந்து மெதுவாகச் சொன்னார்:

“ராம், நீ எப்போதும் பணிவாக இருப்பவன். மற்றவர்களைப் பாராட்டுவாய். இன்று உனக்கு இரண்டு பதவி உயர்வுகள் கிடைத்துள்ளன—ஒன்று உன் தொழிலில், மற்றொன்று வாழ்க்கையில் ஒரு வாழ்க்கை துணையைப் பெறுவதில். இரண்டிற்கும் நீ தகுதியானவன்.”

ராம் சிரித்துக் கொண்டு மெதுவாகச் சொன்னார்:

“இதெல்லாம் என் அம்மாவின் ஆசீர்வாதம் தான்.”

K.Ragavan

16-3-26

Tribute 919.

Tribute to Advertisement Film Cinematographers

In the film industry, all technicians play a vital role, and I admire the contribution of every individual. Apart from feature films, advertisement films—though they run only for a few seconds—carry powerful content that often makes a product successful.

Various cinematographers have played an important role in the success of many products through advertisement films. It is truly an art for a cinematographer to present their talent through creative visuals, working with models and crafting beautiful visual effects that attract the audience and promote the product effectively.

This work not only contributes to the success of the brand but also supports the cinematographer’s own professional growth. With this strong background and experience, many advertisement film cinematographers later go on to play leading roles in feature films, bringing their visual expertise and creativity to cinema.

Today, I wish to appreciate and pay tribute to the cinematographers of advertisement films for their brilliant work. I sincerely wish them great success in the future, including opportunities in feature films of various subjects where their visual skills and artistic vision can shine.

K. Ragavan

16-03-2026

Small Story 550.

 Small Story 550.

Own Agenda in Today’s World

Ram walked into the beautifully decorated hall to attend the birthday celebration of his friend Murthy’s grandson. The occasion was special—little Arun was turning seven. The hall was filled with cheerful decorations, colorful balloons, and the sound of children laughing and running around.

Ram and Murthy had been close friends for decades. Both had retired from the Revenue Department and later settled in Madurai. Now in their seventies, they were still blessed with good health and a strong physique. Their friendship had grown stronger with time.

Murthy noticed Ram entering and walked toward him with a warm smile.

“Hey Ram! How are you?” he said happily. “Where is your wife?”

Ram leaned closer and whispered, “One of her old friends has come from the US. She has gone with her to the Meenakshi Amman Temple and later to Alagar Kovil. She will come in the evening and bless Arun at your flat.”

Murthy nodded with understanding. Both Ram and Murthy lived in the same posh apartment complex, a landmark in the Arapalayam area. The apartment had modern amenities, spacious flats, and a friendly community of residents.

Just then, Arun ran toward Ram.

“Happy Birthday, Arun!” Ram said affectionately, placing his hand on the boy’s head to bless him.

He handed over a neatly wrapped gift. Arun quickly opened it and his eyes sparkled with joy.

“A cricket bat! My favorite!” Arun exclaimed excitedly. “Thank you, Uncle Ram!”

Ram smiled warmly. He knew Arun loved playing cricket in the apartment courtyard with his friends.

Murthy came close to Ram and gently pulled him toward the dining area.

“Come, Ram,” he said. “I have ordered your favorite sweets—Mysore Pak and Badam Halwa.”

Ram’s face brightened. “You still remember my favorites!” he said with gratitude.

Murthy laughed. “Of course! Old friendships never forget such things.”

As they were enjoying the sweets, Arun suddenly rushed to his grandfather.

“Grandpa,” he said impatiently, “my friend Sanjay called again. He is asking where the hall is. We already sent the location and directions in the message. But he keeps asking again and again. I am getting bored answering him. I don’t like people repeating the same question.”

Murthy looked at Arun and smiled gently.

“It’s okay, Arun,” he said calmly. “Sometimes people need help.”

Arun nodded but still looked slightly irritated and ran off to play.

Ram leaned toward Murthy and spoke softly.

“You see, Murthy, this is today’s fast world. People do not want to ask the same thing twice, and they don’t like answering repeated questions either. Whether it is children or elders, everyone seems to have their own agenda and their own pace.”

Murthy sighed thoughtfully.

“Very true,” he replied. “Today people are always in a hurry. Patience is slowly disappearing. No one likes repetition—even if it is something small.”

The celebration continued with laughter, cake cutting, and a grand buffet dinner. Guests enjoyed the delicious food and wished Arun a bright future.

After the dinner, Ram slowly walked back to his flat in the same apartment building.

As he walked through the quiet corridor, he murmured to himself thoughtfully,

“In today’s fast world, everyone has their own agenda… and no one wants to listen to the same thing twice.”

The thought lingered in his mind as he closed his door for the night.

KRagavan

15-3-26